ویروس پاپیلومای انسانی، یک عفونت ویروسی است که از طریق تماس پوستی ناحیه تناسلی و نقاط مخاطی بدن به راحتی منتقل می شود تا کنون بیش از 100نوع از این ویروس شناسایی شده ، برخی از انواع آن بی خطر هستند و تنها باعث ایجاد زگیل های پوستی می شوندیا بدون علامت میمانند، در حالی که برخی دیگر از انواع آن پرخطر هستند و می توانند درابتلا به انواع سرطان های اولیه وثانویه دخیل باشند. HPV میتواند باعث سرطان دهانه رحم و سایر سرطانها، از جمله سرطان فرج، واژن، آلت تناسلی یا مقعد شود. همچنین میتواند باعث ایجاد سرطان در پشت گلو (به نام سرطان اوروفارنکس) شود. این میتواند شامل پایه زبان و لوزهها باشد.
راه انتقال: شما میتوانید با داشتن رابطه جنسی با فردی که این ویروس را دارد، به HPV مبتلا شوید. این ویروس بیشتر در حین رابطه جنسی واژینال و از طریق تماس نزدیک پوست به پوست در طول رابطه جنسی نیز پخش میشود. یک فرد مبتلا به HPV میتواند عفونت را به فردی منتقل کند حتی اگر هیچ علامت یا نشانهای نداشته باشد.
زگیل تناسلی
آنها یک علامت بسیار شایع در مردان و زنان هستند. ظاهری برآمده دارند.زائده های گوشتی بسیار ریز هستند با ظاهر گل کلمی شکل که یک یا چند تایی ظاهر می شوند. آنها در هر نقطه از ناحیه تناسلی ایجاد می شوند. ممکن است درد، خارش، سوختگی یا خونریزی داشته باشند.به طور معمول، زمان انکوباسیون می تواند هفته ها تا 6 ماه یا بیشتر پس از تماس جنسی باشد. آنها از طریق جنسی، از طریق واژن، دهان و مقعد منتقل می شوند. معمولا افراد باخاراندن محیط، ویروس را به دیگر نقاط انتقال میدهند.
اخیرا مقالات متعددی زنده ماندن برخی نوع های کم خطراین ویروس را در ناحیه های غیر تناسلی بدن تایید کرده اند،اما هنوزبه تایید بهداشت جهانی نرسیده است .
ایا فقط برای جنسیت خاصی است؟
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) میتواند از زن به مرد و بالعکس منتقل شود. HPV میتواند هر فردی را که با فرد آلوده رابطه جنسی دارد، تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری میتواند بهراحتی از طریق انواع فعالیتهای جنسی و تماس نزدیک پوست به پوست در طول رابطه جنسی گسترش یابد. همچنین زمانی که فرد مبتلا علائم و نشانههای مرئی بیماری را نداشته باشد هم، عفونت میتواند گسترش یابد.
HPV درمان دارد؟
هنوز درمان قطعی تشخیص داده نشده است.اما تمام پزشکان در داخل وبیرون از کشور برای پیشگیری و مقاوم سازی بدن در مقابل تایپهای کم خطر و پر خطر سرطانی ،افزایش سیستم ایمنی و تزریق واکسن های گارداسیل در سه دوز به فاصله 0-2-6ماه راتوصیه میکنند.
واکسیناسیون اصلیترین روش برای جلوگیری از انتقال hpv
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) واکسن Gardasil 9 را برای محافظت در برابر HPV تأیید کرده است. همچنین در برابر انواع ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲ و ۵۸ محافظت میکند. علاوه بر آن واکسن گارداسیل ۴ نیز وجود دارد که در برابر چهار نوع رایج HPV که عبارتاند از ۶، ۱۱، ۱۶ و ۱۸ مؤثر است.
واکسن سوم، “Cervarix”، در برابر انواع ۱۶ و ۱۸ محافظت میکند.
معمولا این واکسنها در طول شش ماه تزریق میشوند. برای حداکثر اثر، دریافت هر سه دوز ضروری است. کودکانی که قبل از ۱۵ سالگی سری واکسیناسیون را شروع میکنند، در طی ۶ تا ۱۲ ماه بهجای آن، فقط دو واکسن دریافت میکنند.
اگرچه توصیه میشود که دختران و پسران در حدود سن ۱۱ سالگی واکسینه شوند، اما ممکن است تا سن ۴۵ سالگی نیز با توجه به شرایط فردی افراد، واکسیناسیون توصیه شود.
تشخیص:
نحوهی انجام تستhpv
ازآن جاییکه ویروس hpv هم زنان و هم مردان را دچار بیماریهای مختلفی میکند، تست شناسایی آن برای هر دو گروه تجویز می شود. در زنان، پزشک نمونه ای از سلول ها را از دهانه ی رحم جمع آوری میکند که انجام این کار با درد، ناراحتی، خونریزی خفیف و فشار لگنی همراه خواهد بود. پس از جمع آوری نمونه که با دستگاه خاصی انجام می شود، آن را به آزمایشگاه می فرستند و ازلحاظ آلودگی به ویروس های hpv بررسی می کنند.
در مردان نیز روش های مختلفی مانند انجام تست پاپاسمیر مقعدی و یا نمونه برداری از سطح آلت مردانه و شکم تجویز می شود که کمی درد و ناراحتی برای آنان همراه دارد. همین درد و التهاب ناشی از نمونهگیری تست hpv باعث شده می شود که بسیاری از افراد انجام آن را به تعویق بیندازند که خطرات زیادی همراه دارد.
بررسی آلودگی از طریق تشخیص hpv با آزمایش ادرار یکی دیگر از روش های انجام تست اچپیوی می باشد. با اینکه انجام این تست هیچگونه درد و ناراحتی ندارد، اما باتوجه به دقت کم آزمایش، پزشکان ترجیح میدهند که از همان روش نمونهگیری برای بررسی کامل بیماری استفاده کنند.
تست hpv برای شناخت چه بیماری هایی تجویز میشود؟
HPV یا ویروس پاپیلومای انسانی گروهی از ویروس ها می باشندکه بعضاً از طریق تماس جنسی منتقل می شوند. انواع مختلفی از ویروس های اچپیوی وجود دارد که برخی از آن ها بسیار پرخطر و در ایجاد سرطان رحم نقش دارند. انجام دادن تست HPV انواع پرخطر و کم خطر این ویروس را می تواند مشخص کند که متناسب با آن راه های درمانی متفاوتی هم تجویز می شود.
با کمک تست اچپیوی می توان عوامل بیماری زا را قبل از شروع نشانه ها، شناسایی و درمان کرد. توصیه میشود که زنان این تست را هر سه سال یک بار بههمراه تست پاپاسمیر انجام دهند، چراکه تشخیص زودهنگام، خطر ابتلا به سرطان رحم را در افراد کاهش میدهد.
گاهی این تست بعد از مشخص شدن نتیجهی تست پاپاسمیر تجویز می شود که نشان از غیرطبیعی بودن جواب تست دارد. در واقع انجام تست hpv جهت تشخیص و درمان زود هنگام سرطان هایی، مثل سرطان دهانه رحم، سرطان واژن، زگیل تناسلی، سرطان دستگاه تناسلی زنانه و مردانه برای اشخاص ۳۰ تا ۴۰ساله ضروری می باشد.
